|
Umęczony jawą, zasnął bym najchętniej.
Na Polach Elizejskich, w tym śnie, gdzieś się zwinął,
Ambrozję pił z Morfeuszem, w kości grał z Hermesem,
Z Charonem za obola po Styksie w rejs spłynął.
Słuchał jak Psyche z Amorem czulą się i kłócą.
Z Panem koźlonogim koncert dał na fletni.
Wpinał kwiaty Hadesa, blade anemony,
Nimfom zwiewnym we włosy, w jakiś wieczór letni.
Heliosa rydwanem, łukiem nieboskłonu,
Do Eola pałaców wpadał na wizytę.
Iris - Różanopalcej prawił komplementy,
Orfeuszowi pomagał wykraść Eurydykę.
Dobrym słowem, rosą, okruchami sławy,
Nad Lete bym karmił cienie bohaterów.
Gorzko z Prometeuszem bluźnił przeciw bogom,
I Achillesa z Hektorem godził na wiek wieków.
Z Heraklesem Cerbera drapał za uszami,
Z ręki karmił Hydrę lub ujeżdżał Gryfa.
A przed przebudzeniem może jeszcze zdążył
I o radę, jak żyć - poprosił Syzyfa
|
